ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΑ
Πριν ακόμη μάθουμε να μιλάμε ή να περπατάμε παίζαμε στην μπανιέρα με τα γνωστά κίτρινα πλαστικά παπάκια, δημοφιλή παιχνίδια των μικρών παιδιών ανά τον κόσμο. Συνεχίζοντας αυτή την παράδοση, αλλά στις μεγαλύτερες πια ηλικίες, οι Γερμανοί διοργανώνουν κάθε χρόνο τον αγώνα Tübingen Duck Race.


Πάνω από 7.000 κίτρινα πλαστικά παπάκια πέφτουν στον ποταμό Necker, κοντά στη Στουτγάρδη της Γερμανίας, καλύπτοντας σχεδόν την επιφάνεια του νερού, σε μια προσπάθεια να διακριθεί το καθένα ξεχωριστά, φτάνοντας στο τέρμα!


Ο πρωτότυπος διαγωνισμός διαρκεί μία ημέρα και μπορούν να συμμετάσχουν όσοι έχουν… παπάκια! Αυτοί πάλι που πιθανώς τα ξέχασαν στην μπανιέρα του σπιτιού τους, έχουν τη δυνατότητα να νοικιάσουν το δικό τους, λίγο πριν αρχίσει ο αγώνας.


Κάθε συμμετέχοντας βάζει το όνομά του και έναν αριθμό κάτω από το παπάκι, έτσι ώστε να ξέρει εάν το δικό του κατάφερε εν τέλει να τερματίσει. Τα παπάκια διασχίζουν συγκεκριμένο τμήμα του ποταμού, ενώ ένα βαρίδι που τοποθετείται στο σώμα τους αποτρέπει τον κίνδυνο να κολλήσουν κάπου στις όχθες ή να βρεθούν σε άλλα σημεία λόγω αέρα!


Ο διαγωνισμός συγκεντρώνει πλήθος κόσμου, καθώς το θέαμα είναι εντυπωσιακό, ενώ τα βραβεία που δίνονται σε διάφορες κατηγορίες ξεπερνούν πολλές φορές το ποσό των 10.000 ευρώ. Οι ιδιοκτήτες, λοιπόν, δεν έχουν παρά να σταθούν κατά μήκος του ποταμού… επευφημώντας την προσπάθεια της πάπιας τους, επιτυχύνοντας έτσι το ταξίδι της προς το τέρμα!


Με αναφορά στα έξι υδάτινα περιβάλλοντα που συναντά κάποιος στη φύση -λίμνες, ωκεανούς, ποτάμια, λιμνούλες, λιμνοθάλασσες και λακκούβες-, ο διάσημος Ιταλός σχεδιαστής Gaetano Pesce παρουσιάζει μια συλλεκτική έδοση τραπεζιών, όλα εμπνευσμένα από το υγρό στοιχείο που μας περιβάλλει.

«Τραπέζι λιμνούλα»
Στην γκαλερί «David Gill» στο Λονδίνο, οι τυχεροί επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν από κοντά τραπέζια η επιφάνεια των οποίων «εκπροσωπεί» διαφορετικά φυσικά τοπία που σχετίζονται με το νερό, σε μια προσπάθεια του σχεδιαστή να αποτυπώσει την ομορφιά της φύσης πάνω σε ένα κλασικό έπιπλο, «ανεπιτήδευτη, χωρίς εξωρραϊσμούς».

«Τραπέζι λιμνούλα, λεπτομέρεια»
Από τη λιμνοθάλασσα της Βενετίας και τα ποτάμια της Αφρικής, κάθε τραπέζι αντανακλά με ταχυδακτυλουργικό τρόπο στην επιφάνειά του το βάθος, την πυκνότητα, την έκταση αλλά και τα χρώματα του νερού. Απαραίτητες λεπτομέρειες, τα φυτά στις όχθες, οι γέφυρες αλλά και οι σκάλες που αγγίζουν το νερό…

«Τραπέζι λιμνοθάλασσα»
Τα υλικά που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης είναι εύπλαστα και «υγρά», ενώ οι διαβαθμίσεις των χρωμάτων επιτυγχάνονται μέσω της διαφορετικότητας των υλικών. «Η ομορφιά για μένα βρίσκεται στη διαφορετικότητα, στη μοναδικότητα των πραγμάτων. Μου αρέσει η ομορφιά να είναι γεμάτη… λάθη! Γιατί είμαστε άνθρωποι, όχι μηχανές!», λέει ο καλλιτέχνης.

«Τραπέζι λίμνη, λεπτομέρεια»

«Τραπέζι ωκεανός»

«Τραπέζι ωκεανός, λεπτομέρεια»

«Τραπέζι λιμνοθάλασσα, λεπτομέρεια»

«Τραπέζι ποτάμι»

«Τραπέζι ποτάμι, λεπτομέρεια»

«Τραπέζι λακκούβα»

«Τραπέζι λακκούβα, λεπτομέρεια»

«Τραπέζι λίμνη»

Το Arbol del Tule («Δέντρο της Tule») είναι ένα γιγάντιο κυπαρίσσι (Taxodium mucronatum) που βρίσκεται στην πόλη Santa Maria del Tule του Μεξικού, αποτελώντας εδώ και χρόνια την τουριστική «ατραξιόν» του τόπου, συγκεντρώνοντας πλήθος κόσμου από διάφορα σημεία του πλανήτη που θέλουν να το θαυμάσουν από κοντά!  Ο λόγος αυτής της… διασημότητας;


Το δέντρο έχει τη μεγαλύτερη περίμετρο στον πλανήτη, που ξεπερνά τα 50 μέτρα στη βάση του, ενώ η ηλικία του υπολογίζεται να είναι μεταξύ 2.000 και 3.000 ετών. Αν και αρκετά… ηλικιωμένο, συνεχίζει να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, με το βάρος του να υπολογίζεται ότι αγγίζει τους 550 τόνους.

«Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα δέντρα στον κόσμο και είμαστε περήφανοι που το κυπαρίσσι αυτό βρίσκεται στην περιοχή μας. Για να τιμήσουμε την παρουσία του εδώ, δώσαμε το όνομά του στην πόλη μας, ενώ έχουμε καθιερώσει μια γιορτή προς τιμήν που γιορτάζουμε κάθε χρόνο τον Οκτώβριο», αναφέρει ο τοπικός Τύπος.

Σύμφωνα με τον μύθο, το δέντρο γιγαντώθηκε όταν ο Hernan Cortes στάθηκε κάτω από τα κλαδιά του και φώναξε θριαμβευτικά ότι οι Αζτέκοι νίκησαν τους Ισπανούς στη «La Noche Triste». Αλήθεια ή ψέμα, το τεράστιο δέντρο διακιολογεί και με το παραπάνω τη δημοφιλία του!






Το θέαμα στο βυθό των ωκεανών είναι εντυπωσιακό, καθώς τα κοράλλια του είδους Acropora αναπτύσσονται σε μεγάλες επίπεδες εκτάσεις, λαμβάνοντας όλες τις αποχρώσεις του μοβ, σχηματίζοντας υποβρύχια «λιβάδια λεβάντας»!


149 είδη έχουν περιγραφεί μέχρι σήμερα, τα περισσότερα από τα οποία ζουν στον ύφαλο Great Barrier Reef της Αυστραλίας και είναι οι βασικοί «υπεύθυνοι» της δημιουργίας των πολλαπλών επιπέδων ανθρακικού ασβεστίου που ενισχύουν την κατά τα άλλα λεπτή επένδυση του υφάλου.


Τα κοράλλια Acropora ζουν συνήθως σε ρηχά νερά και σε σημεία με δυνατό φυσικό φως, προκειμένου να αναπτύσσουν το μοβ χρώμα στις απολήξεις των «πλοκαμιών» τους, ενώ σε αντίθετη περίπτωση κυριαρχεί στο σώμα τους η λευκή απόχρωση, γεγνός που οδηγεί τα κοράλλια σιγά σιγά στο θάνατο.


Η καταστροφή του περιβάλλοντος, η ρύπανση, οι ασυνήθιστα ζεστές θερμοκρασίες του νερού και η αύξηση της οξύτητας των ωκεανών έχουν οδηγήσει τους πληθυσμούς των κοραλλιών Acropora με δραματική μείωση, μαζί και με άλλα είδη κοραλλιών.








Το φυτό Drosera, η πιο απλά στην αγγλική dewdrops (δροσοσταλίδες) είναι το πιο διαδεδομένο είδος σαρκοφάγων φυτών και συναντάται σε όλες τις ηπείρους, πλην της Ανταρκτικής. Είναι εντυπωσιακό και όμορφο, όπως αποδεικνύουν και οι φωτογραφίες, ιδιαίτερα επικίνδυνο όμως για τα έντομα που θα το πλησιάσουν.


Όπως δηλώνει και το όνομά του, εκκρίνει μια κολλώση ουσία σε μορφή σταγόνων πάνω στην οποία κολλάνε τα έντομα και δεν μπορούν να διαφύγουν. Το φυτό απορροφά από τα έντομα απαραίτητα για την επιβ’ίωσή του μέταλλα που λείπουν από το φτωχό έδαφος στο οποίο συνήθως αναπτύσσεται.



















Από το Blogger.