Ο Kepler 22b είναι ένας πλανήτης με ακτίνα 2.4 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης. Βρίσκεται εντός της λεγόμενης «φιλόξενης ζώνης», δηλαδή της περιοχής όπου η απόσταση από το μητρικό άστρο είναι τέτοια που επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή, παράγοντας που θεωρείται κρίσιμος για την ανάπτυξη και τη συντήρηση της ζωής.

Βρίσκεται σχεδόν στην ίδια απόσταση με το μητρικό του άστρο με εκείνη που έχει η Γη από τον Ήλιο. Ολοκληρώνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από το μητρικό άστρο του σε περίπου 290 μέρες. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η θερμοκρασία του είναι ιδανική για την παρουσία ζωής, αφού κυμαίνεται γύρω στους 22 βαθμούς Κελσίου. Προς το παρόν δεν έχει εξακριβωθεί αν πρόκειται για βραχώδη ή αέριο πλανήτη. Αν ο Kepler 22b είναι βραχώδης, οι πιθανότητες για την ύπαρξη ζωής πολλαπλασιάζονται.

Την ανακάλυψη έκανε η ομάδα των επιστημόνων που ελέγχει το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler. Εντόπισαν τον Kepler 22b πριν από ακριβώς έναν χρόνο, αλλά προτίμησαν να τον μελετήσουν καλύτερα και να προχωρήσουν στην ανακοίνωση όταν θα είχαν περισσότερα στοιχεία για εκείνον. «Μας χαμογέλασε η τύχη εντοπίζοντας τον Kepler 22b. Το τηλεσκόπιο βρήκε τα ίχνη του πλανήτη τρεις μόλις μέρες μετά την έναρξη της λειτουργίας του, αλλά χρειαστήκαμε 16 μήνες για να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξή του», δήλωσε ο Ουίλιαμ Μπορούκι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Kepler.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler έχει ως αποστολή την αναζήτηση πλανητών και ειδικά εκείνων με συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξη ζωής. Μέχρι στιγμής έχει υποδείξει περισσότερα από χίλια σημεία του διαστήματος στα οποία υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να βρίσκεται ένας πλανήτης με αυτά τα χαρακτηριστικά. Οι επιστήμονες, χρησιμοποιώντας επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, παρατηρούν αυτά τα σημεία για να εντοπίσουν κάθε «υποψήφιο» πλανήτη.

Τα στοιχεία που μεταδίδει το Kepler είναι άκρως εντυπωσιακά και ανατρέπουν τα όσα γνωρίζαμε για το Σύμπαν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τους ειδικούς της NASA που μελετούν τα δεδομένα που έχει στείλει το Kepler, ο γαλαξίας μας διαθέτει τουλάχιστον 50 δισεκατομμύρια πλανήτες, αριθμό πολύ μεγαλύτερο από αυτόν που οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι σήμερα.

Από αυτούς τους 50 δις πλανήτες υπολογίζεται ότι τα 500 εκατομμύρια βρίσκονται στις φιλόξενες ζώνες. Όπως είναι ευνόητο το Kepler ενισχύει την άποψη ότι η ύπαρξη ζωής σε άλλους κόσμους πρέπει να θεωρείται δεδομένη αν αναλογιστούμε ότι ο αριθμός των γαλαξιών εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια.

Πηγή : ToVima

Το 1901 ένας 19χρονος, ο Τζιμ Γουάιτ, ζούσε κοντά στην πόλη Κάρλσμπαντ, στα βουνά του Νέου Μεξικού των ΗΠΑ. Ένα βράδυ έκπληκτος είδε ένα παράξενο μαύρο σύννεφο να βγαίνει από το έδαφος. Όταν πλησίασε για να δει τι συμβαίνει ανακάλυψε ότι το σύννεφο ήταν χιλιάδες νυκτερίδες που έβγαιναν όλες μαζί πετώντας από μια μικρή τρύπα στο έδαφος.


Ο Γουάιτ πήγε σπίτι του, πήρε μια λάμπα πετρελαίου και μπόλικο σχοινί και επέστρεψε στην τρύπα. Μετά από αρκετές προσπάθειες τελικά κατάφερε να κατέβει στο εσωτερικό της τρύπας, περίπου 45 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Όταν άναψε την λάμπα κατάλαβε ότι δεν πατούσε στο έδαφος αλλά πάνω σε τεράστιους σωρούς από περιττώματα νυχτερίδων. Βρήκε ένα άνοιγμα και αφού το ανέβηκε βρέθηκε αντιμέτωπος με το πιο εντυπωσιακό θέαμα που είχε δει ποτέ στην ζωή του!


Μια τεράστια σπηλιά στολισμένη με τους πιο παράξενους σταλαγμίτες και σταλακτίτες. Ο Γουάιτ μίλησε σε όλους για την ανακάλυψη του αλλά κανείς δεν τον πίστεψε. Μόνο ένας έμπορος άκουσε με αρκετό ενδιαφέρον την ιστορία του. Τελικά ο έμπορος αφού βεβαιώθηκε για όσα του είπε ο Γουάιτ, πλούτισε εξάγοντας τα περιττώματα των νυχτερίδων πουλώντας τα ως πολύτιμο λίπασμα.


Ο Γουάιτ δούλεψε για 20 χρόνια ως μεταλλωρύχος στην επιχείρηση του εμπόρου και στην συνέχεια αφιέρωσε την ζωή του στην εξερεύνηση των σπηλαίων. Όταν το 1923 ιδρύθηκε το Εθνικό πάρκο των σπηλαίων του Κάρλσμπαντ ο Γουάιτ διορίστηκε εκεί ως υπεύθυνος ασφαλείας.


Το Εθνικό Πάρκο των σπηλαίων του Κάρλσμπαντ που αποτελείται από περίπου 100 σπήλαια σχηματίστηκε σύμφωνα με τους γεωλόγους πριν από 200 και πλέον εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα αποτελούν έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο εντυπωσιακός καταρράκτης Baatara βρίσκεται στο χωριό Balaa, μεταξύ των πόλεων Laqlouq και Tannourine του Λιβάνου. Τα νερά του πέφτουν ορμητικά από ύψος 255 μέτρων σε μια προϊστορική σπηλιά από ασβεστόλιθο που είναι γνωστή και ως η «Σπηλιά των Τριών Γεφυρών» .

Ανακαλύφθηκε το 1952 από τον Γάλλο σπηλαιολόγο Henri Coiffait. Ο καταρράκτης αλλά και όλη η γύρω περιοχή έχουν χαρτογραφηθεί πλήρως την δεκαετία του 1980 από τον οργανισμό Spéléo club du Liban.

Δυστυχώς η μόνο εποχή που μπορεί κάποιος να δει αυτή την εικόνα είναι μεταξύ των μηνών Μαρτίου και Απριλίου, όταν τα χιόνια στο βουνό λιώνουν.

Το Rano Kau είναι ένα ανενεργό, απομονωμένο αλλά ταυτόχρονα υπέροχο ηφαίστειο στη Χιλή, στον Ειρηνικό ωκεανό. Έχει ύψος 324 μέτρα και σχηματίστηκε πρίν από 150.000 με 200.000 χρόνια.

Σήμερα είναι μια από τις τρείς πηγές φυσικού νερού του νησιού του Πάσχα και προστατευόμενο από την UNESCO καθώς εδώ ήταν το εργαστήριο παραγωγής των χαρακτηριστικών τεράστιων αγαλμάτων moai.











Οι φωτογραφίες είναι από το Flickr!

Μία από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες στον κόσμο υπάρχει καλά κρυμμένη σε ένα απομακρυσμένο μέρος του πλανήτη, και πιο συγκεκριμένα στα περίφημα Marieta Islands που βρίσκονται στην ακτή Nayarit στο Μεξικό.


Στο εσωτερικό ενός βουνού, που δημιουργήθηκε από επαναλαμβανόμενες εκρήξεις ηφαιστείων από το 1900 και μετά, οι επισκέπτες βρίσκονται κυριολεκτικά μπροστά σε ένα φυσικό θαύμα που όμοιό του δεν υπάρχει αλλού.


Μια μικρή παραλία μέσα στο βουνό δημιουργεί ένα από τα πιο ασυνήθιστα φυσικά τοπία που υπάρχουν στον κόσμο, η πρόσβαση στην οποία γίνεται μόνο με σκάφος ή κολυμπώντας 15 περίπου μέτρα μέσα σε μια σπηλιά.


Τα Marieta Islands αποτελούν έναν μικρό ακατοίκητο παράδεισο, που το 1960 χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο, μετά από την παγκόσμια κατακραυγή που ξέσπασε εξαιτίας των στρατιωτικών δοκιμών που πραγματοποιούσε εκεί το Μεξικό.


Με πρωτεργάτη τον Ζαν Ζακ Κουστό, που κατά καιρούς έκανε διάφορα ερευνητικά ταξίδια στο αρχιπέλαγος των νησιών, το πρόβλημα στα Marieta Islands έγινε διεθνώς γνωστό, αναγκάζοντας τους Μεξικανούς να υποχωρήσουν, σταματώντας κάθε στρατιωτική δραστηριότητα.


Πέρα από το κολύμπι, το ψαροντούφεκο και το καγιάκ, κάθε άλλη δραστηριότητα είναι απαγορευμένη στην περιοχή, που συγκεντρώνει μόνο λίγους τυχερούς επισκέπτες κάθε χρόνο, δίνοντάς τους την ευκαιρία να ζήσουν για λίγο στον παράδεισο!

Η Νεκρά Θάλασσα είναι γνωστή για τη μεγάλη συγκέντρωση αλατιού, ξεπερνώντας κατά 8,6 φορές τα επίπεδα αλατότητας του ωκεανού, γεγονός που αποτρέπει κάθε είδους υδρόβια ζωή στους κόλπους της, ενώ είναι αδύνατον να βυθιστεί οτιδήποτε στα νερά της.


Το νερό περιέχει περισσότερα από 35 διαφορετικά είδη μετάλλων -συμπεριλαμβανομένων μαγνησίου, ασβεστίου, καλίου, βρωμίου, θείου και ιωδίου- η περίεργη… χημεία των οποίων δημιουργεί κρυσταλλικούς σχηματισμούς άλατος.


Επειδή τα ιόντα και τα ισότοπα που υπάρχουν στο νερό της Νεκράς Θάλασσας κρυσταλλώνονται με διαφορετικούς τρόπους, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα φυσικών σχηματισμών, που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο.


Τα πιο εντυπωσιακά από αυτά τα φυσικά γλυπτά είναι τα «μανιτάρια» και τα «νούφαρα», ενώ ενδιαφέρον προκαλούν τα «κοράλλια» άλατος αλλά και οι σταλακτίτες που δημιουργούνται κατά μήκος των ακτών της Νεκράς Θάλασσας.


Οι μεταβολές στις μορφές εξαρτώνται από το πώς τα ιόντα είναι τοποθετημένα στο εσωτερικό της δομής και αν άλλα ιχνοστοιχεία εισχωρήσουν στο πλέγμα και ενσωματωθούν με τα ήδη υπάρχοντα, δημιουργώντας απόκοσμους σχηματισμούς.


Τις τελευταίες δεκαετίες, εξαιτίας της ραγδαίας συρρίκνωσης των ποταμών και των λιμνών που εκβάλλουν στη Νεκρά Θάλασσα αλλά και των αυξανόμενων ποσοτήτων νερού που χρησιμοποιούνται στη γεωργία και στη βιομηχανία, η στάθμη της λίμνης μειώνεται και τα χαρακτηριστικά της γύρω περιοχής μπορεί να αλλάξουν σημαντικά.


Με το πέρασμα του χρόνου όλο και λιγότεροι φυσικοί σχηματισμοί άλατος θα υπάρχουν κατά μήκος των ακτών της Νεκράς Θάλασσας, καθώς το ποσοστό εξάτμισης του νερού ήδη υπερβαίνει το ρυθμό εισροής και τελικά ολόκληρη η περιοχή θα μετατραπεί σε λασπώδεις εκτάσεις.